नेपालको प्राचीन सनातन तथा खस–आर्य परम्परामा प्रकृति स्वयं देवता को रूपमा मानिन्छ। पानी, जमिन, वन, पहाड, नदी र मुहानहरूलाई जीवित शक्ति मानेर पूजा गर्ने परम्पराले नै सिमे, भूमे र नाग–नागीनी जस्ता देवताहरूको अवधारणालाई जन्म दिएको हो। यी देवताहरू केवल धार्मिक विश्वास मात्र होइनन्, प्रकृति संरक्षणको सांस्कृतिक नियम पनि हुन्।
सिमे र भूमे: सिमसार र जमिनका देवता
सिमे र भूमे क्रमशः सिमसार (पानी जम्ने ठाउँ) र जमिनका देवता मानिन्छन्।
लोकविश्वास अनुसार पानीका स्रोतहरू—धारा, मुहान, कुवा, खोल्सा—मा फोहोर मैला गर्नु हुँदैन। यसो गरेमा सिमे देवता रिसाउने र मानिसलाई रोग, दुर्भाग्य वा प्राकृतिक विपत्ति पर्ने विश्वास गरिन्छ।
भूमे पूजा र भूमेपाथीको परम्परा
विशेषगरी धानको फसल दाइँ गरेर अन्न भर्ने समयमा भूमे देवताको पूजा गरिन्छ।
परम्पराअनुसार:
-
दाइँ गरेपछि सबैभन्दा पहिले उठाइएको अन्न
-
भूमे देवताको भाग मानी अलग्गै राखिन्छ
-
त्यसमा धूप, दीप बालेर प्रार्थना गरिन्छ
-
त्यसपछि मात्र बाँकी अन्न उठाउने वा भण्डारण गर्ने कार्य सुरु गरिन्छ
यसरी भूमे देवताको नाममा चढाइएको अन्नलाई “भूमेपाथी” भनिन्छ।
यो परम्पराले मानिसलाई जमिनप्रतिको कृतज्ञता र अन्नको सम्मान गर्न सिकाउँछ।
नाग–नागीनी: पानीका मुहानका संरक्षक देवता
नाग र नागीनी लाई पानीका स्रोत, नदी, मुहान, ताल र भूमिगत जलका रक्षक देवी–देवता मानिन्छ।
उनीहरू कुपित भए:
-
अतिवृष्टि
-
भल–बाढी
-
पहिरो
-
प्राकृतिक असन्तुलन
जस्ता विपत्तिहरू आउने जनविश्वास छ।
खस समुदाय र नाग वंशको सम्बन्ध
खस समुदायमा नाग वंश सँग सम्बन्धित प्राचीन मान्यता पाइन्छ।
इतिहासमा नागलाई केवल सर्प नभई शक्तिशाली वंश, कुल र देवता का रूपमा हेरिएको छ।
-
कश्मीर क्षेत्रमा कर्कोटक नाग (नाग वंशका राजा) को उल्लेख पाइन्छ
-
नाग वंशका राजाहरू र नागपूजा परम्पराको ऐतिहासिक सन्दर्भ विभिन्न पुराण तथा लोककथामा भेटिन्छ
यसैले नागपूजा केवल धार्मिक कर्मकाण्ड नभई वंशीय स्मृति र जलसंरक्षणको प्रतीक पनि हो।
निष्कर्ष: देवता होइनन्, प्रकृतिको चेतावनी
सिमे, भूमे र नाग–नागीनी पूजा परम्पराले मानिसलाई यस सन्देश दिन्छ कि—
प्रकृतिलाई सम्मान गर, नत्र प्रकृति स्वयं प्रतिकार गर्छ।
यी परम्पराहरूले:
-
पानी सफा राख्न
-
जमिनको सम्मान गर्न
-
अन्नको कदर गर्न
-
पर्यावरणीय सन्तुलन जोगाउन
सांस्कृतिक रूपमा मानिसलाई अनुशासित बनाएको देखिन्छ।
आज आधुनिक समाजमा विज्ञान अगाडि आए पनि, यी परम्पराहरू पर्यावरण संरक्षणका मौलिक नेपाली सिद्धान्त का रूपमा अझै पनि सान्दर्भिक छन्।
